Moduł 1: Odczuwamy

Czy można oceniać architekturę na podstawie tego, jak się w niej czujemy? A czy można inaczej? O co tak naprawdę chodzi w tej architekturze? Mimo, iż wielu architektów o tym zapomina, architektura jest dla ludzi, a nie na odwrót.

Dziś porozmawiamy o odczuwaniu architektury. O materiałach, odgłosach, grze światła i cieni, temperaturze i zapachu. O naszym osobistym stosunku do budynków. I o książkach, które warto przeczytać na początek.

Uważam, że najlepsza edukacja zaczyna się w… domu. I nie mam tu na myśli (nie tym razem) roli rodziców. Chodzi mi o to, że powinniśmy zaczynać od tego, co nam najbliższe. Współczesne dzieci znają nazwy egzotycznych zwierząt, a sarnę żenią z jeleniem. Podobnie jest z edukacją architektoniczną. Uczymy dzieci różnicy między kolumną jońską a koryncką, pokazujemy najwyższe budynki świata, a zapominamy pokazać łączenia ciesielskie stosowane przez naszych górali. Dlatego zacznij od swojego domu.

ZADANIE:
Załóż zeszyt, w którym będziesz prowadzić obserwacje nad niezwykłą krainą, jaką jest Twój dom. Wykorzystaj jak najwięcej ćwiczeń z materiałów zawartych w pdf, ale wszystkie odnieś do swojego domu. Poszukaj linii, zbadaj lusterkiem sufit, opisz wybrane pomieszczenie, wypisz wszystkie dźwięki, spróbuj różych ustawień lampek, kadruj widok, szukaj kolorów. Możesz wymyślać dodatkowe ćwiczenia. Jeśli pracujesz ze stałą grupą dzieci możesz to ćwiczenie przeprowadzić z nimi, tematem przewodnim czyniąc Wasze przedszkole/ szkołę.
Po tygodniu wybierz ulubione ćwiczenie i opowiedz, jak przebiegało na naszej facebookowej grupie.